Δυνάμεις και Αδυναμίες Πλανητών στην Μεσαιωνική Αστρολογία (1)

0

Αυτό που πρέπει να έχει στο μυαλό του ο κάθε μελετητής της μεσαιωνικής αστρολογίας είναι το γεγονός, πως για να προκύψουν ακριβείς προβλέψεις και περιγραφές γεγονότων, καταστάσεων ή χαρακτηριστικών, θα πρέπει να σέβεται και να αποδέχεται την έννοια της «αντικειμενικότητας», την ύπαρξη του καλού και του κακού σε κάθε περίπτωση και σεβασμό στους κανόνες και τις αρχές που μας παραδόθηκαν.
Αρχικά θα πρέπει να μελετηθούν οι αρχές, έπειτα οι κανόνες που θα μας οδηγήσουν στην ερμηνεία των συμβόλων και εν τέλει οι τεχνικές πρόβλεψης.

Η μεσαιωνική αστρολογία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με σύγχρονους κανόνες , για να μπορέσει κανείς να προβεί στη χρήση της πρέπει να αντιληφθεί πλήρως τον τρόπο λειτουργίας της, τους κανόνες και την γενικότερη οπτική της απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε ωροσκόπιο, ερμηνεία και πρόβλεψη. Είναι μεγάλο ατόπημα να προσπαθεί να καταλήξει κανείς σε συμπεράσματα ή ακόμα χειρότερα σε προβλέψεις, συγχέοντας καινούριες τεχνικές και παλιές.

Ένα απλό παράδειγμα είναι η τάση που έχει η σύγχρονη αστρολογία να χρησιμοποιεί κατά κόρον το ηλιακό ζώδιο, προκειμένου να προσδώσει στο άτομο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για την προσωπικότητα του. Τάση που υιοθετήθηκε πριν 1 αιώνα περίπου. Στην μεσαιωνική αστρολογία για να προβούμε σε περιγραφές προσωπικότητας, θα πρέπει να ελέγξουμε το ζώδιο του ωροσκόπου, τους πλανήτες που βρίσκονται στον πρώτο οίκο, τους κυβερνήτες του και τους πλανήτες που είναι σε όψη με την ακμή του πρώτου οίκου.

Δεν θα συνεχίσω να απαριθμώ τις διαφορές της σύγχρονης αστρολογία με τη μεσαιωνική, θα είναι προφανείς στη συνέχεια. Θα επιχειρήσω να δώσω κάποιους βασικούς κανόνες ερμηνείας, ώστε να μπορέσουμε βάσει αυτών να προβαίνουμε στην ερμηνεία ενός χάρτη.

Η μεσαιωνική αστρολογία χρησιμοποιεί τον τροπικό ζωδιακό, ο οποίος θέτει ως μηδενική μοίρα το σημείο, όπου η εκλειπτική του ήλιου και ο ουράνιος ισημερινός τέμνονται, κατά την εαρινή ισημερία, με αυτό τον τρόπο διαιρεί την εκλειπτική εξ ίσου, ξεκινώντας από το σημείο αυτό

Τα ζώδια εναλλάξ (60ο) συμφωνούν σε γένος (αρσενικό/θηλυκό), ζώδια σε απόσταση 120ο συμφωνούν σε τριπλότητα (φωτιά,γη, αέρας, νερό), και ζώδια σε απόσταση 180ο και 90ο συμφωνούν σε τετραπλότητα (παρορμητικά, σταθερά, μεταβλητά)

Τα ζώδια χωρίζονται σε θηλυκά βάσει της ενεργητικής ή παθητικής επίδρασης που ασκούν. Στην ερμηνεία των οίκων μας βοηθούν να αντιληφθούμε, αν τα γεγονότα προκύπτουν από το ίδιο το άτομο ή αν κάποιος άλλος τα πραγματοποιεί για λογαριασμό του.

Όσον αφορά τις τριπλότητες, όπως περιγράφει και ο Αριστοτέλης, οι θεμελιώδεις ιδιότητες ορίζονται ως εξής:
Φωτιά: Θερμό και Ξηρό
Γη: Κρύο και Ξηρό /
Αέρας: Θερμό και Υγρό
Νερό: Κρύο και Υγρό

Οι χαρακτηρισμοί αυτοί συμβάλουν και στον προσδιορισμό στοιχείων της προσωπικότητας.

Οι Τετραπλότητες αφορούν ομάδες από τέσσερα ζώδα και υποδηλώνουν πώς λειτουργεί το κάθε στοιχείο. Οι ιδιότητες του ζωδίου της τετραπλότητας, λειτουργούν σύμφωνα με την τριπλότητα. Π.χ Το παρορμητικό νερό δρα διαφορετικά απ’ ότι ο παρορμητικός αέρας.
Πρακτικά μας δείχνουν ανθρώπινες συμπεριφορές και με πιο τρόπο προκύπτουν τα γεγονότα.

Παρορμητικά ( Κριός, Καρκίνος, Ζυγός, Αιγόκερος): Η παρορμητική τετραπλότητα ανακλά και διαθλά την ενέργεια. Υποδηλώνει γεγονότα που συμβαίνουν γρήγορα ή ξεκινούν δυναμικά.Σταθερά (Ταύρος, Λέοντας, Σκορπιός, Υδροχόος). Η σταθερή τετραπλότητα απορροφά την ενέργεια. Υποδηλώνει γεγονότα και δράση με διάρκεια και σταθερότητα.Μεταβλητά: (Δίδυμος, Παρθένος, Τοξότης, Ιχθύς) Η μεταβλητή τετραπλότητα παράγει ενέργεια με εναλλαγές. Υποδηλώνει γεγονότα και ενέργειες μέσης ποιότητας, απροσδιόριστα.

 

Θεμελιώδεις δυνάμεις και αδυναμίες

Στη μεσαιωνική αστρολογία τα ζώδια, δεν είναι τόσο ενεργά και δραστικά όπως στη σύγχρονη αστρολογία. Η πρωταρχική σημασία τους καθορίζεται συνήθως, από το γένος, την τριπλότητα και την τετραπλότητα στην οποία ανήκουν. Τα ζώδια καθορίζονται και λειτουργούν βάση της «κατάστασης», στην οποία βρίσκονται οι κυβερνήτες τους. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πώς να προσδιορίζουμε την κυριαρχία

Κάθε πλανήτης βρίσκεται σε μια μοίρα ενός ζωδίου, την οποία κυβερνούν ιεραρχικά κάποιοι πλανήτες. Εάν ο ίδιος ο πλανήτης είναι ένας από τους κυβερνήτες της μοίρας αυτής, ή η συγκεκριμένη μοίρα του ζωδιακού κυβερνάται από αγαθοποιούς πλανήτες, τότε η ενέργεια του είναι ελεγχόμενη, αποτελεσματική, παραγωγική και κοινωνικά αποδεκτή. Εάν η μοίρα αυτή του ζωδιακού κυβερνάται από κακοποιούς πλανήτες ή ο πλανήτης εξασθενεί, επειδή ο ίδιος βρίσκεται σε εχθρικό ζώδιο, τότε η ενέργεια του είναι ανεξέλεγκτη, αναποτελεσματική και κοινωνικά απαράδεκτη. Βέβαια όλα αυτά εξαρτώνται από το είδος της «κυβέρνησης»(ως προς την σημαντικότητα) και τι ακριβώς δηλώνει ο προς μελέτη πλανήτης στο χάρτη.

Έτσι λοιπόν ένας πλανήτης αποκτά «αξιώματα» σε μια μοίρα του ζωδιακού, μπορεί ανεμπόδιστος να εκδηλώσει την ενέργεια του και τα γεγονότα που υποδηλώνει για το άτομο. Εάν όμως ο πλανήτης αυτός όχι μόνο δεν αποκτά αξιώματα από την θέση του στο ζωδιακό, αλλά αντιθέτως η θέση αυτή είναι «εχθρική», τότε ο πλανήτης δεν μπορεί να εκδηλώσει το φορτίο της ενέργειας, το οποίο διαθέτει και κατ΄ επέκταση δεν μπορεί να παράξει και τα γεγονότα, για τα οποία είναι υπεύθυνος σε ένα χάρτη ή ίσως τα παράξει με προβληματικό τρόπο ή ακόμα και αφού τα προκαλέσει τα καταστρέφει έπειτα.

Ας δούμε όμως τις θεμελιώδεις δυνάμεις και αδυναμίες των πλανητών

Κυβερνήτες τριπλοτήτων σύμφωνα με τον Δωρόθεο το Σιδώνιο

Όρια Πλανητών σύμφωνα με τους Αιγυπτίους

 

1. Κυβέρνηση ή Κυριαρχία: είναι ο πιο ισχυρός τίτλος για τον πλανήτη. Πλανήτης σε ζώδιο, το οποίο κυβερνά δρα σύμφωνα με τη φύση του (αγαθοποιός ή κακοποιός πλανήτης) και δηλώνει τα ζητήματα τα οποία κυβερνά με ισχυρό, ολοκληρωμένο και ανεμπόδιστο τρόπο. Επίσης λειτουργεί με σταθερό και διαρκή τρόπο.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ακόμα και οι κακοποιοί πλανήτες σε ζώδιο το οποίο κυβερνούν και στον κατάλληλο οίκο, μπορούν να παράξουν ευεργετικά γεγονότα, τα οποία όμως θα συνοδεύονται από σκληρή δουλειά και εμπόδια.

2. Έξαρση: Ο δεύτερος πιο ισχυρός τίτλος για ένα πλανήτη και ο λόγος είναι το γεγονός, πως δεν δίνει τη διάρκεια στα γεγονότα, την οποία παρέχει η κυριαρχία. Υποδηλώνει πως ο πλανήτης έχει ισχυρή δράση, η οποία κάποιες στιγμές μπορεί να είναι πιο ισχυρή απ’ αυτή του κυβερνήτη πλανήτη, αλλά δεν υπόσχεται διάρκεια. Μπορεί π.χ το άτομο να δεκτεί μια ξαφνική αναγνώριση και χρήματα, τα οποία όμως δεν θα είναι σταθερά και διαρκή.

3. Τριπλότητα: Η τριπλότητες διαθέτουν τρεις κυβερνήτες. Εάν ο πλανήτης βρεθεί σε ζώδιο της τριπλότητας την οποία κυβερνά, σημαίνει πως στα θέματα τα οποία κυβερνά, το άτομο θα δεκτεί βοήθεια και συμπαράσταση. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην ωριαία αστρολογία. Οι πιο γνωστοί πίνακες για τους κυβερνήτες των τριπλοτήτων παραδόθησαν από τον Πτολεμαίο και τον Δωρόθεο, αλλά πιο πολύ υιοθετήθηκε η ιεραρχία του δευτέρου.

4. Όρια: Τα όρια αποτελούν την ανισομερή διαίρεση των μοιρών ενός ζωδίου σε τμήματα, το οποίο κυβερνά ένας από τους 5 πλανήτες ( ήλιος σελήνη δεν συμμετέχουν). Το μέγεθος των ορίων προσδιορίζεται από το πόσες μοίρες του ουράνιου ισημερινού προβάλλουν στο εκάστοτε ζώδιο σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος. Οι πιο δημοφιλής διαίρεση των ορίων ανήκει στους Αιγυπτίους, αλλά το γεγονός πως βασίζεται στο γεωγραφικό πλάτος της εκάστοτε περιοχής την καθιστά κάπως αμφιλεγόμενη για την αξία της. Ευτυχώς αφορά μια πιο ασήμαντη ιεραρχίκα δύναμη για έναν πλανήτη.

5. Κυβερνήτης δεκανών: Το πιο αδύναμο αξίωμα, δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά ως ανεξάρτητος τίτλος προκείμενου να αποφασίσουμε για τον τρόπο δράσης ενός πλανητη ή οικου τον οποίο κυβερνα.
Κάθε ζώδιο διαθέτει 3 δεκανούς από 10ο. Τον πρώτο κυβερνά ο πλανήτης, που είναι κυρίαρχος του ζωδίου, τον δεύτερο ο κυρίαρχος πλανήτης του ζωδίου της ίδιας τριπλότητας και τον τρίτο δεκανό, ο τρίτος πλανήτης κυβερνήτης του ζωδίου της τριπλότητα. Βέβαια υπάρχει και άλλος προσδιορισμός από τους Χαλδαίους αλλά πιο πολύ επικράτησε αυτός που περιέγραψα πιο πάνω.

 

Αν για παράδειγμα θέλουμε να εντοπίσουμε τον almuten του ωροσκόπου και αυτός είναι στις 1ο 51’ του Λέοντα τότε: Ήλιος 5+3+1, Δίας 3+2, Κρόνος 3 Ο almuten του ωροσκόπου είναι ο Ήλιος.

Μεσαιωνική και Σύγχρονη αστρολογία … σημασία δεν έχει η θεώρηση, που έχει κανείς για την αστρολογία και τη ζωή, αν είναι ανθρωποκεντρικός, ντετερμινιστής, κυνικός, αν πιστεύει στην ελεύθερη βούληση ή αν πιστεύει στο μοιραίο και αναπόφευκτο. Σημασία έχει να θέλει να φτάσει στην ΑΛΗΘΕΙΑ, είτε του αρέσει είτε όχι και είναι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο προς αυτή την κατεύθυνση…

Χριστίνα Τσιόλη

Σχολιάστε

σχόλια